یارب آشفتگی زلف به دستارش دهچشم بیمار بگیر و دل بیمارش دهتا به ما خسته دلان بهتر ازین پردازددلی از سنگ خدایا به پرستارش دهچاک چون صبح کن از عشق گریبانش راسر چو خورشید به هر کوچه و بازارش دهاز تهیدستی حیرت زدگان بی خبرستدستش از کار ببر راه به گلزارش دهمی برد سرکشی و ناز ز اندازه برونهمچو سرو از گره خاطر خود بارش دهسرمه خواب ازان چشم سیه مست بشوشمع بالین ز دل و دیده بیدارش دهتا به خونابه کشان بهتر ازین پردازدچندی از خون جگر ساغر سرشارش دهتا مگر باخبر از صورت حالم گرددبه کف آیینه ای از حیرت دیدارش ادامه مطلب

مرا تو جان عزیزی و یار محترمی به هر چه حکم کنی بر وجود من حکمی غمت مباد و گزندت مباد و درد مباد که مونس دل و آرام جان و دفع غمی #سعدى